Kleopatra



Kleopatra, kobieta, której świat leżał u stóp.

 

Świat światem – to bardziej mężczyźni kładli się pokosem przed Kleopatrą. I to ci najważniejsi mężowie epoki – Juliusz Cezar i Marek Antoniusz.

Urodziła się w 63 roku p. n. e. w Aleksandrii jako córka (tudzież jedna z kilkorga dzieci) Ptolemeusza XII Auletesa i jak podają źródła, jego żony i zarazem siostry Kleopatry V Trifeny. O rodzeństwie Kleopatry niewiele wiadomo, historia mówi o jej dwóch młodszych braciach Ptolemeuszu XIII Dionizosie i Ptolemeuszu XIV, dwóch starszych siostrach Berenice IV i Kleopatrze VI. Ponadto wiemy także o jednej z jej młodszych sióstr, mianowicie o Arsinoe.

Kleopatra była jedną z tych kobiet, o których krążą legendy. Na pewno była wszechstronnie wykształcona, władała dziewięcioma językami i jako jedyny władca wywodzący się z rodu Ptolemeuszy mówiła w języku egipskim. Ponadto znała się na medycynie, sztuce, literaturze i astronomii.

Ojcem Kleopatry był człowiek słaby ale okrutny, w 58 roku p. n . e. utracił władzę na rzecz córki Bereniki, by w 55 roku ponownie zasiąść na tronie. Lata, w których nie panował były momentem, kiedy mogła się wykazać jego córka Berenika. Jednakże chęć władzy i zemsty sprawiły, że Ptolemeusz w porozumieniu z Pompejuszem pojmali ją i jej męża i skazali na śmierć.

Kleopatra liczy sobie 14 lat, kiedy jej ojciec ponownie zasiada na tronie. Jest ponadto jego najstarszym żyjącym dzieckiem (starsze rodzeństwo już wykończył). Rok 51 p. n. e. jest dla Kleopatry przełomowym momentem w życiu – umiera jej ojciec tron przekazując właśnie jej i młodszemu bratu Ptolemeuszowi XIII. Cóż się dzieje? Ano Kleopatra wychodzi za mąż za brata zgodnie ze zwyczajem panującym w rodach egipskich – ona ma 17 lat, a jej mąż 12 (!). Przez pierwsze trzy lata sprawowania władzy, męża u jej boku zastępuje eunuch Potinus. Za plecami Kleopatry spiskuje przeciwko niej na tyle skutecznie, że w 48 roku udaje mu się odsunąć ją od władzy i zesłać do Syrii. Juliusz Cezar po raz pierwszy spotyka Kleopatrę właśnie na zesłaniu, Egipt w tym czasie ogarnięty jest wojną a Juliusz Cezar zwycięża wojska Pompejusza. Niewiadomo w jaki sposób Kleopatra przekonała Cezara, by ten przywrócił dawny porządek w jej kraju. Jak chcą niektórzy, w pobliże Cezara przedostała się zawinięta w dywan i „powaliła na kolana” władcę Rzymu swoją urodą. Ten, kto widział podobiznę Kleopatry zapewne musiałby pomyśleć, że Cezar miał (jakby to ładnie ująć) głód kobiety… Kleopatra miała długi nos, wystające kości policzkowe i wcale nie grzeszyła urodą, ale za to była urodzonym politykiem, genialnym przywódcą, potrafiła rozkochać w sobie tych, na których jej zależało.Kleopatra wraca na tron u boku kolejnego brata, tym razem Ptolemeusza XIV. Nie zważając na swój stan cywilny (zresztą jej mąż miał około 10 lat, więc można ją rozgrzeszyć), udaje się w około 2-miesięczną wyprawę po Nilu z Cezarem. Wtedy właśnie zachodzi z nim w ciążę i rodzi Julkowi syna o imieniu Ptolemeusz XV Cezarion. Cezar uznaje dziecko jako swoje i wyjeżdża do Rzymu, by tam przygotować powitanie Kleopatrze, pozostawia ją jednak pod opieką legionów. Jak fatalnie kończy się dla Cezara przybycie do Wiecznego Miasta jego kochanki z dzieckim wiemy z historii. Cezar pewnego pięknego dnia na schodach wiodących do Senatu otrzymuje ogrom ciosów, z czego tylko jeden jest śmiertelny. Po zasztyletowaniu Juliusza, Kleopatra w pośpiechu wyjeżdża z Rzymu po to, by przypomnieć o sobie jego mieszkańcom po pewnym czasie. Czasem powrotu do pamięci Rzymian jest romans z Markiem Antoniuszem. Spotykają się po raz pierwszy w 42 roku p. n. e. w Tarsie. Antoniusz zostaje oczarowany przez Kleopatrę na tyle skutecznie, że zostawia dla niej swoją żonę – ba, on jej nie zostawił, po prostu ożenił się z Kleopatrą, mimo że miał żonę w Rzymie (kto niby powiedział, że bigamia leży w naturze człowieka?). Oktawia, żona Marka, nie bacząc na zdrady i poniżenie jej przez męża, wyruszyła w podróż do Egiptu. Gdy dotarła do Aten otrzymała list od męża, by tam na niego poczekała. Cóż, mąż nigdy do niej nie dotarł, dlatego że Kleopatra użyła wszelkich możliwych środków, by zapobiec spotkaniu małżonków. Brat Oktawii, Oktawian, mścił się na Marku Antoniuszu za znieważenie siostry i ściagał go póty, póki ten nie spotkał się z nim na polu walki. Antoniusz zbiegł z pola bitwy, po pewnym czasie popełnił samobójstwo. Kleopatra, cóż, pojmana przez Oktawiana wiedziała, że ten zakuje ją w kajdany i pociągnie za swoim wozem przez ulice Rzymu, a takiej hańby znieść nie mogła, nie ona, nie Królowa Królów.

I tak oto 12 sierpnia 30 roku p. n. e., skończyła się epoka niepodległego Egiptu, a skończyły ją żmije ukryte w koszu z figami, a ta, która pozwoliła tę historię zakończyć miała 39 lat…